Siedemnaście zalet czytania książki...

Siedemnaście zalet czytania książki dla dzieci opracowała
Szwedzka Akademia Literatury Dziecięcej.
Warto je poznać.

 1. Książka pomaga nam rozwijać język i słownictwo.
Uczy nas wyrażać myśli i rozumieć innych.

2. Książka rozwija myślenie.
 Dostarcza nam pojęć myślowych i nowych idei, rozszerza naszą świadomość i nasz świat.

3. Książka pobudza fantazję, uczy budować obrazy w wyobraźni.

4. Książka dostarcza nam wiedzy o innych krajach i kulturach, o przyrodzie, technice, historii, o tym wszystkim, o czym chcielibyśmy dowiedzieć się czegoś więcej.

5. Książka rozwija nasze uczucia i zdolność do empatii.
Wyrabia w nas umiejętność wczucia się w czyjąś sytuację.

6. Książka dodaje sił i zapału.
Dostarcza nam rozrywki i emocji. Może rozśmieszyć lub zasmucić.
 Może pocieszyć i wskazać nowe możliwości.

7. Książka może stawiać pytania, które angażują i pobudzają do dalszych przemyśleń.

8. Książka uczy nas etyki. Skłania do namysłu nad tym, co słuszne, a co nie, co dobre, a co złe.

9. Książka może wytłumaczyć rzeczywistość i pomóc w zrozumieniu zależności.

10. Książka może udowodnić, że często pytanie ma więcej niż jedną odpowiedź, że na problem da się spojrzeć z różnych stron. Może podpowiedzieć inne sposoby rozwiązywania konfliktów niż przemoc.

11. Książka pomaga nam zrozumieć siebie.
Odkrycie, że są inni, którzy myślą jak my, że mamy prawo do swoich odczuć i reakcji, umacnia nasze poczucie własnej wartości.

12. Książka pomaga nam zrozumieć innych.
Lektura książek pisarzy z innej epoki, innego świata, i odkrywanie, że ich myśli i odczucia nie różnią się od naszych, buduje tolerancję dla innych kultur i zapobiega uprzedzeniom.

13. Książka jest naszym towarzyszem w samotności. Łatwo wziąć ją ze sobą i czytać gdziekolwiek. Z biblioteki można ja wypożyczyć za darmo  i nie trzeba podłączać jej do prądu.

14. Książka jest częścią naszego dziedzictwa kulturowego. Dzięki niej mamy wspólne doświadczenia i punkty odniesienia.

15. Dobra książka dla dzieci, którą można czytać na głos, przynosi radość dzieciom i dorosłym. Buduje pomost między pokoleniami.

16. Książka dla dzieci to pierwsze spotkanie z literaturą - nieograniczonym światem, z którego czerpiemy przez całe życie.
To bardzo ważne spotkanie, gdyż, jeśli nie zostanie zmarnowane, pokaże, ile może dać dobra literatura.

17. Literatura dziecięca wzbogaca kulturę kraju. Daje pracę wielu ludziom: pisarzom, ilustratorom, wydawcom, redaktorom, drukarzom, recenzentom, księgarzom, bibliotekarzom...
Literaturę dziecięcą można również eksportować przynosząc krajowi dochód i uznanie za granicą. 

Tydzień czytania

Tydzień Czytania

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ciekawymi artykułami w zakładce Cała Polska czyta dzieciom, a także Stronki dla dzieci + wiersze, bajki, baśnie i wiele innych ...

Zachęcamy do czytania naszym dzieciom!

Twoje dziecko potrzebuje Ciebie!

Dzieci w każdym wieku potrzebują rodziców. Jesteśmy dla nich nauczycielami języka, zachowań i moralności. Budujemy ich wiarę w siebie i poczucie własnej wartości. Gdy poświęcamy im czas w przyjaznej atmosferze, wyposażamy je w siłę emocjonalną na całe życie.

Ważne jest nie tylko to, czego dziecko nauczymy, ale przede wszystkim to, jakie cechy w nim rozwiniemy.

To od nas, rodziców, zależy, czy wychowamy dobrego, mądrego i szczęśliwego człowieka! Jesteśmy odpowiedzialni za zdrowie emocjonalne naszych dzieci, a więc "dobre samopoczucie psychiczne i moralne, umiejętność racjonalnego myślenia oraz budowania dobrych i trwałych związków z ludźmi" (wg D. Golemana, autora "Inteligencji emocjonalnej")

Szczęście i sukces naszych dzieci zależą przede wszystkim od ich inteligencji emocjonalnej, którą rozwijają w kontaktach z nami!

Inteligencja emocjonalna to zbiór cech, które są ważne dla szczęśliwego życia i osiągnięcia sukcesu. 

Te cechy to:

• empatia - umiejętność wczuwania się w sytuację innej osoby i rozumienia jej uczuć;
• umiejętność wyrażania i rozumienia własnych uczuć;
• umiejętność radzenia sobie ze złością;
• niezależność - w myśleniu, ocenianiu, postępowaniu;
• umiejętność dostosowania się do zmian;
• umiejętność rozwiązywania problemów i konfliktów;
• wytrwałość w dążeniu do celu; umiejętność motywowania siebie;
• przyjazny stosunek do siebie, świata i ludzi;
• szacunek - grzeczność połączone z troską o uczucia i dobro innych ludzi; 

  
Wspólne czytanie jest znakomitym sposobem rozwijania inteligencji emocjonalnej dziecka!

 Bądźmy świadomi własnych emocji i emocji innych ludzi.

 Wszystkie emocje są ważne i potrzebne. Strach chroni nas przed niebezpiecznymi działaniami, wstyd pozwala unikać zachowań społecznie nagannych, złość informuje nas, że coś dzieje się nie po naszej myśli, zagraża naszym interesom i naszemu systemowi wartości. Mamy prawo do wszystkich uczuć i powinniśmy pozwolić sobie na ich odczuwanie. Nie ma sensu zaprzeczać, kiedy się boję, czy jestem zła/zły. Nie zaprzeczajmy także uczuciom swoich dzieci - one także mogą być smutne, przepełnione lękiem, czy gniewem.

Mamy prawo do wszystkich uczuć, ale nie do wszystkich zachowań!

Okazujmy empatię i zrozumienie dla punktu widzenia innej osoby.

Wyjaśniajmy dzieciom swoje działania i emocje, by wiedziały skąd się one biorą i co oznaczają.Nazywajmy emocje (smutek, frustracja, gniew, lęk, itd.). Rozmawiajmy z nimi o punktach widzenia bohaterów czytanych książek, oglądanych filmów. Pytajmy: "Co mógł myśleć/czuć bohater w takiej sytuacji? Czy ty czułabyś/czułbyś to samo? Jak ty byś się zachował/a?" Ludzie, którzy są zdolni do refleksji i potrafią postrzegać rzeczywistość z wielu punktów widzenia, rzadziej popełniają gafy w stosunkach z innymi, nie działają pochopnie pod wpływem impulsów, są bardziej twórczy i skuteczni w rozwiązywaniu problemów, potrafią nawiązywać lepsze relacje z innymi, a są to umiejętności, które chcemy wykształcić u dzieci.

Uczmy dzieci pokojowego rozwiązywania konfliktów.

Ważne jest, by starć się zrozumieć punkt widzenia innych osób, ale także, by umieć bronić własnego stanowiska. W konfliktach powinniśmy dążyć do rozwiązań typu wygrana-wygrana, czyli takich, które dają obu stronom poczucie zadowolenia/zwycięstwa.

Jedną z najważniejszych cech człowieka jest wyznaczanie sobie celów i tworzenie planów służących ich realizacji. Uczmy dzieci ustalania priorytetów, organizacji czasu (m.in. właściwej kolejności działań), samodyscypliny i motywacji. Pokazujmy dzieciom, jak buduje się dobre i trwałe związki i relacje - rodzinne, przyjacielskie, sąsiedzkie. Trzeba o nie dbać jak o ogród - zaniedbany zarośnie chwastami, rośliny uschną lub zdziczeją. Związki także wymagają pielęgnacji, poświęcenia czasu, uwagi, dbałości o innych, Zawsze traktujmy wszystkich ludzi z szacunkiem, a dziecko - jak gąbka - nasiąknie takim sposobem odnoszenia się do otoczenia.

Możemy oczekiwać i wymagać od dziecka szacunku tylko wtedy, gdy najpierw sami - bez względu na wiek i okoliczności - okazujemy mu szacunek.

Szacunek jest to grzeczność połączona z troską o uczucia i dobro innych ludzi.

Rozpoznawanie własnych emocji to pierwszy krok w nauce radzenia sobie z nimi.

"Opanuj złość, zanim ona opanuje Ciebie!" 

Pamiętajmy!

Mamy prawo do wszystkich uczuć: możemy czuć wstyd, lęk, smutek, złość. Ważne jest jednak, jak poradzimy sobie z tymi trudnymi uczuciami. 

Jak dojrzale wyrażać złość?

Zastanówmy się zawsze, czy powód naszej złości jest zasadny? Innymi słowy: Czy warto słościć się z danego powodu?

Jeśli odpowiemy twierdząco, powinniśmy naszą złość wyrazić:

• grzecznie;
• słownie - ustnie lub pisemnie;
• w stosunku do osoby, która ją wywołała;
• konstruktywnie - skupiając się na danym problemie i proponując możliwe rozwiązania

Celem dojrzałego wyrażenia złości jest rozwiązania problemu lub jego złagodzenie, a nie wyładowanie frustracji pogorszenie stosunków z ludźmi.  

Dlaczego należy właściwie wyrażać złość? Jeśli wybuchamy złością, niszczymy dobre relacje z otoczeniem, gdy zaś ją tłumimy, przeradza się ona często w tzw. bierną agresję (BA), czyli złość wyrażaną nie wprost, nieuświadomioną, skierowaną przeciw autorytetom np. rodzicom, nauczycielom. Przejawami BA może być zapominanie, bałaganienie, spóźnianie się, uczenie się poniżej swoich możliwości, bezsensowne i naganne zachowania.

Powodem biernej agresji dziecka często jet to, że nie czuje się ono akceptowane i kochane! 

Poczytaj mi mamo, tato ...

 Poczytaj mi mamo,
czyli jak czytanie bajek dzieciom,wpływa na ich emocjonalny rozwój.

Czytajmy dzieciom bajki.
Nie zostawiajmy ich na pastwę TV
i gier komputerowych.
Przecież to nasze dzieci.

Poczytaj mi mamo, czyli jak czytanie bajek dzieciom, wpływa na ich  emocjonalny rozwój.

Współczesna szkoła i nauczyciele w niej pracujący wprowadzają dziecko w świat lektur poszukując coraz to nowych sposobów zainteresowania książką i przygotowania świadomego odbiorcy dzieł literackich. Jeżeli dziecko nie zaspokoi podstawowych potrzeb wynikających z wrodzonej ciekawości świata dzięki książce - zwyciężą groźni konkurenci czytania - film i telewizja. Ważnym jest aby przygotowanie dzieci do samodzielnego czytania i korzystania z literatury jako źródła wiedzy, przeżyć i emocji rozpoczęło się jak najwcześniej. Ogromną rolę odgrywają w tym procesie rodzice, jako osoby wspomagające wszechstronny rozwój dziecka. To czytanie właśnie staje się jednym ze sposobów na umiejętne wspomaganie tego rozwoju. 

Nie sposób przytoczyć tutaj wszystkich zalet jakie płyną z pięknej tradycji czytania dziecku bajek na dobranoc. 

Zaleta pierwsza - wzór pięknej mowy - niejednokrotnie przecież na co dzień posługujemy się gwarą. Nasze dziecko idąc do szkoły ma problemy z prawidłową mową . Czytając teksty dostosowane do wieku i potrzeb dziecka dajemy mu przykład prawidłowego budowania zdań i wypowiedzi.

 

Zaleta druga - koncentracja. Dziecko któremu czytano w dzieciństwie bajki potrafi lepiej skupić się w czasie zajęć w szkole, łatwiej się wypowiada , jego mowa jest płynna, buduje poprawniejsze składniowo zdania . Dzięki różnorodności tekstów mały "słuchacz" posiada bogaty słownik ( czynny i bierny ) ma również lepiej wykształconą pamięć słuchową i wzrokową ( o ile czytane teksty były bogato ilustrowane ). Wielu psychologów wskazuje również na rozwój dziecięcej wyobraźni dzięki słuchanym bajkom.

Poza wymienionymi zaletami wypływającymi z czytania dzieciom książek należy zwrócić uwagę na jego rolę w kształceniu emocjonalnym. Czytając teksty nasycamy je emocjonalnie pomagając im poprzez naszą interpretację odczytywać i wyrażać emocje zawarte w tekście. Im młodsze dziecko tym łatwiej utożsamia się z bohaterami bajek wchodząc często w ich rolę . Uwidacznia się to w bezpośrednich reakcjach dziecka i w późniejszych zabawach oraz rysunkach. Czytając dobrze dobrane bajki stwarzamy sytuację w której kształtuje się wyobraźnia dziecka uwarunkowana emocjami pojawiającymi się podczas słuchania. Czytając bajki mamy nieograniczony wpływ na dobór tekstów, które pomogą dziecku w interpretowaniu różnych sytuacji życiowych.

Przytoczę tu słowa francuskiego psychologa Francoise Dolto autora znanych książeczek z serii Kamyczek. 

" We wszystkim co małe dzieci widzą i robią potrzebna jest im obecność kogoś, kto będzie im mówił czego doświadczają zanim tego całkowicie doświadczą. W ten sposób dzieci poznają słowa, które są im potrzebne aby interpretować własne środowisko."

Przeznaczone dla dzieci pozycje książkowe przedstawiają ten sam rodzaj emocji jakie towarzyszą im w codziennym życiu. Dzieci słuchając czytanych przez rodziców tekstów rozpoznają siebie w sytuacjach tam opisanych.

Zaleta trzecia - czytanie książek wzmacnia relację rodzica z dzieckiem. Rodzicom często pomaga zrozumieć psychologiczny i emocjonalny rozwój ich dzieci nadać mu właściwy kierunek. Widzimy często jak dziecko rośnie nabiera wagi - a czy zauważamy, że równocześnie z tym procesem kształtuje się jego osobowość ?  

Zaleta czwarta - w życiu dziecka tworzy się obraz rodzica przewodnika i opiekuna - który prowadzi go przez zakamarki życia - bezpiecznie i spokojnie. Jeżeli czytamy dziecku różne pozycje ( bajki, wiersze, opowiadania ) z łatwością odnajdujemy postacie które pomogą w przeżywaniu i przezwyciężaniu trudności, interpretacji trudnych, życiowych sytuacji, rozwiązywanie ich.

Odrzucając książkę - świadomie rezygnujemy z jedynej ( oprócz rozmowy ) możliwości porozumiewania się z dzieckiem i wejścia w jego świat. W sytuacji kiedy dziecko zostawione jest samemu sobie w trudnych czy kłopotliwych dla niego sytuacjach szuka pomocy gdzie indziej. Często znajduje dla siebie azyl przed ekranem telewizora sprowadzając kontakt ze światem do jego najgorszej cząstki. 

Nie wyczerpałam z pewnością wszystkich argumentów przemawiających za utrzymaniem w naszych rodzinach tradycji czytania dzieciom książek i bajek. Te które przytoczyłam są moim zdaniem jednymi z najważniejszych.

Czytajmy więc dzieciom bajki. Dodam tutaj, że wcale nie musimy kupować książek i bajek. Wspólnie z dzieckiem możemy przecież odwiedzić bibliotekę miejską, w której z pewnością możemy wypożyczyć coś dla naszych dzieci, otrzymać fachową poradę. Zabierzmy dziecko ze sobą - niech również wybierze coś samodzielnie. Ciekawość świata - rozbudźmy w naszych dzieciach wyobraźnię. Nie zostawiajmy ich na pastwę TV. Przecież to nasze dzieci.  

 

Justyna Piekiełko